ایمپلنتولوژی امروز تنها جایگزین کردن یک دندان از دست‌رفته نیست؛ بلکه دانشی است که در نقطه تلاقی زیست‌شناسی، مهندسی، زیبایی و پروتز شکل می‌گیرد.
افزایش آگاهی مردم نسبت به سلامت دهان و دندان و اهمیت جایگزینی اصولی دندان‌های از دست‌رفته، موجب شده است که ایمپلنت‌های دندانی جایگاه ویژه‌ای در پژوهش‌های علمی و درمان‌های نوین دندانپزشکی پیدا کنند.
اما از نگاه من، یک درمان موفق ایمپلنت از لحظه‌ای که فیکسچر در استخوان قرار می‌گیرد آغاز نمی‌شود؛ بلکه بسیار پیش‌تر، از تشخیص، طرح درمان و انتخاب صحیح سیستم ایمپلنت آغاز شده است.
انتخاب سیستم ایمپلنت؛ تصمیمی فراتر از نام برند
در طول سال‌های فعالیت حرفه‌ای خود، همواره تلاش کرده‌ام انتخاب مواد و سیستم‌های مورد استفاده در درمان بیماران را بر اساس مجموعه‌ای از عوامل علمی و بالینی انجام دهم؛ عواملی مانند کیفیت ساخت، دقت اتصالات، طراحی فیکسچر، دسترسی به قطعات پروتزی و امکان پشتیبانی در سال‌های پس از درمان.
با توجه به شرایط خاص کشورمان و تجربه‌ای که در سال‌های فعالیت حرفه‌ای به دست آورده‌ام، در میان سیستم‌های مختلف موجود در ایران، ایمپلنت‌های ساخت سوئیس، از جمله سیستم IML، مورد توجه من قرار گرفته‌اند.
یکی از نکات مهم برای من، علاوه بر کیفیت سیستم، وجود امکان تأمین قطعات و خدمات پس از فروش است؛ زیرا درمان ایمپلنت یک درمان کوتاه‌مدت نیست و بیمار ممکن است سال‌ها بعد نیز به قطعات پروتزی یا خدمات مرتبط با سیستم ایمپلنت خود نیاز داشته باشد.
دقت در اتصال؛ جزئی کوچک با اهمیتی بزرگ
در یک سیستم ایمپلنت، اتصال میان فیکسچر و اباتمنت یکی از ظریف‌ترین و در عین حال مهم‌ترین بخش‌های درمان است.
فیکسچر و اباتمنت بر اساس طراحی مهندسی هر سیستم و با مشخصات هندسی مشخصی ساخته می‌شوند. از این رو، در صورت امکان، استفاده از اباتمنت اصلی و سازگار با فیکسچر همان سیستم می‌تواند به حفظ دقت و هماهنگی اجزای مجموعه کمک کند.
این دقت، تنها یک موضوع مهندسی نیست؛ بلکه از دیدگاه بیولوژیک نیز اهمیت دارد. هرچه تطابق اجزای اتصال دقیق‌تر باشد، کنترل شرایط میکروبی در ناحیه اتصال و ایجاد یک مجموعه پایدار، قابل پیش‌بینی‌تر خواهد بود.
حتی در شرایطی که به دلیل نیازهای پروتزی بیمار، استفاده از اباتمنت‌های زاویه‌دار، قطعات سفارشی یا روش‌هایی مانند کستینگ ضرورت پیدا می‌کند، دقت ساخت، تطابق سطوح و صافی محل اتصال اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند.
فیکسچر را برای امروز قرار نمی‌دهم؛ برای سال‌های آینده طراحی می‌کنم
یکی از اصولی که در برنامه‌ریزی درمان ایمپلنت برای من اهمیت ویژه‌ای دارد، نگاه کردن به پروتز نهایی پیش از قرار دادن فیکسچر است.
به بیان ساده، ایمپلنت فقط یک پایه در استخوان نیست؛ پایه‌ای است که قرار است سال‌ها بعد، یک دندان و یک پروتز بر روی آن قرار گیرد.
من این مرحله را تا حدی شبیه معماری می‌دانم؛ همان‌گونه که یک معمار پیش از ساخت بنا، فرم نهایی، عملکرد و زیبایی آن را در ذهن و نقشه خود در نظر می‌گیرد، در ایمپلنتولوژی نیز بهتر است جایگاه و محور فیکسچر با توجه به پروتز نهایی، موقعیت دندان، شرایط استخوان و بافت نرم و مسیر نیروهای عملکردی برنامه‌ریزی شود.
به همین دلیل، در صورت امکان، قرارگیری فیکسچر باید به گونه‌ای باشد که در آینده، استفاده از اباتمنت مناسب و در صورت امکان قطعات اصلی همان سیستم را تسهیل کند.
نگاه من به ایمپلنت
برای من، ایمپلنتولوژی صرفاً قرار دادن یک فیکسچر در استخوان نیست.
یک درمان موفق، حاصل کنار هم قرار گرفتن چندین جزئیات دقیق است:
- تشخیص صحیح
- طرح درمان دقیق
- انتخاب مناسب سیستم
- جایگذاری صحیح فیکسچر
- توجه به بافت‌های اطراف
- پیش‌بینی پروتز نهایی
و پیگیری بلندمدت درمان
در نهایت، آنچه اهمیت دارد فقط این نیست که ایمپلنت در روز جراحی در جای مناسبی قرار گرفته باشد؛ بلکه باید از ابتدا به این پرسش فکر کرد:
این ایمپلنت چگونه قرار است سال‌ها بعد، بخشی هماهنگ، زیبا، پایدار و عملکردی از دهان بیمار باشد؟
این همان نگاهی است که من در درمان‌های ایمپلنت خود دنبال می‌کنم؛
نگاهی از امروز به سال‌های آینده.
برای دریافت مشاوره و بررسی می‌توانید با مطب دکتر فرشته تراشی تماس بگیرید.
📍 آدرس: تهران، خیابان اندرزگو، بلوار صبا، خیابان کریمی، نبش محقق اول، ساختمان یاس، بلوک A، واحد ۳۰۲
📞 تلفن : 09331483071 - 02122673150
🌐 وب‌سایت: drtarashi.ir
